خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
427
نهج البلاغة ( فارسى )
و خانهء خدا را با منجنيق خراب نمود ، و بسيارى را بكشت و بر مسلمانان مسلّط شده ساليان دراز انواع ظلم و ستم را بايشان روا داشت ، امام عليه السّلام از ستمگرى او خبر مىدهد ) : ( 5 ) مانند آنست كه من او را ( عبد الملك را ) مى بينم در شام بانگ مى زند ( لشگر گرد آورده ) و با پرچمهايش در اطراف كوفه مى گردد ( عراق را بتصرّف آورده ) و باهل آن ديار رو مى آورد مانند رو آوردن شتر سركش بد خو ، و زمين را از سرها فرش مى نمايد ( بسيارى را بقتل مى رساند ) و دهانش ( چون درندگان براى دريدن ) گشاده ، و گامش در زمين سنگين مى باشد ( سپاه بسيار دارد ) جولان او دور و دراز و حملهاش سخت مى گردد ( شهرهاى دور را تصرّف نموده به بيدادگرى دست مى زند ، چنان كه حجّاج امراء و سردارانى بديار دور دست مانند خراسان و كابل و تركستان فرستاد و بسيارى از مردم را كشت ) ( 6 ) سوگند به خدا ( آيندگان ) شما را در اطراف زمين ( شهرها و دهات ) مى پراكند تا اينكه بر جا نماند از شما مگر اندكى مانند سرمهء در چشم ، پس سختى و بيچارگى ( فرزندان شما از دست بنى اميهّ ) همواره برقرار خواهد ماند تا اينكه بر گردد بسوى عرب عقلهاى پنهان شدهء ايشان ( عبّاسيان روى كار آمده از روى فكر و انديشه با كمك ايرانيان بنى اميهّ را از بين ببرند ) پس ( 7 ) ( اگر بخواهيد در هيچ عصرى مسئوليّت متوجهّ شما نباشد و از فتنه و فساد رهائى يابيد ) سنّتها و راههاى پاينده و بر قرار و نشانههاى آشكار ( قرآن و سنّت ) و پيمان نزديك را كه اتمام نبوّت بر آن استوار است ( امام بحقّ و جانشين پيغمبر اكرم را ) راهنماى خود گردانيد ، ( 8 ) و بدانيد كه شيطان راههاى ( فريب ) خود را براى شما آسان مى نمايد تا بجاى قدمش گام نهاده از او پيروى كنيد ( آسايش را از دست داده در دنيا و آخرت مبتلى و گرفتار باشيد ) .